Gakuen Hetalia (Akademia Hetalia bądź Szkoła Hetalia) jest niedokończonym projektem gry typu „dating sim”, stworzonym przez Hidekaza Himaruyę i opartym na serii Axis Powers Hetalia, również jego autorstwa. Gra osadzona jest w alternatywnej rzeczywistości, w której bohaterowie są nastolatkami uczęszczającymi do wielokulturowego, prywatnego liceum - Światowej Akademii. Główną postacią jest nowa uczennica, Seszele.

Opis gry (na podstawie wersji demonstracyjnej):

Część 1

Seszele przybywa do nowej szkoły i rozgląda się po rozległym kampusie. Przejmując rolę narratora informuje gracza, że ta niedawno powstała szkoła edukuje nacje w nadziei na osiągniecie pokoju na świecie. Wspomina również, że każdy kraj musi wziąć udział w lekcjach przynajmniej raz w życiu, chociaż Szwajcaria regularnie wagaruje i nikt nie jest w stanie nic na to poradzić z uwagi na jego wybuchowy charakter.

Seszele wyjaśnia, że żyła spokojnie na swych wyspach, jednak europejski kraje zmusiły ją, by zapisała się do akademii. Narzeka na „wredotę” świata, jak również swój własny brak talentów i odwagi. Choć w przeszłości była silna i bogata, obecnie jest uboga i niepotrzebna, potrafiąc jedynie śpiewać, tańczyć i tworzyć pamiątki.

Wtem podchodzi do niej Anglia, pytając jakim jest krajem. Następnie zakłada jej na szyję obrożę i, ku jej zdziwieniu i przerażeniu, ogłasza ją swoja nową kolonią. Anglia przedstawia jej trzy zasady rządzące w szkole:
„Nie biegaj po korytarzach!”
„Bądź dla wszystkich przyjazna!”
„Przetrwają tylko najsilniejsi!”.

Seszele zauważa, że druga i trzecia zasada wzajemnie się wykluczają, jednak zirytowany Anglia wyjaśnia, że w końcu wszystko sprowadza się do trzeciej zasady, bez względu na to, jak bardzo starają się być przyjaźni. Wyjaśnienie zasmuca Seszele. Anglia oznajmia jej, że jako jego nowe terytorium musi dla niego pracować i słuchać jego rozkazów, ponieważ jest on przewodniczącym Rady Uczniowskiej. Ostrzega ją również, że wszelka próba ucieczki zakończy się inwazją. Seszele denerwuje się i krzyczy na Anglię, nazywając go „Wredną Brewą”.

Następna scena jest wspomnieniem ukazującym Seszele wraz ze staruszkiem (jej dziadkiem), rozmawiających o jej wyjeździe. Seszele twierdzi, że jej jedynymi przyjaciółmi na wyspie są morskie żyjątka, lecz jej dziadek zapewnia, że poprzez ciężką pracę będzie w stanie osiągnąć sukces. Seszele obiecuje starać się najlepiej jak potrafi, pomimo swojej nieciekawej flagi i symboli narodowych, które z pewnością zostaną wykpione.

Część 2

Z powrotem w szkole. Anglia przekazuje Seszelom kolejne zasady:
„Słuchaj moich rozkazów!”
„Tytułuj mnie swoim panem!”
„Nie narzekaj na jedzenie!”.

Anglia każe jej przyjść po lekcjach do pokoju Rady Uczniowskiej, jako że jej praca dla niego rozpoczyna się już pierwszego dnia. Wypuszcza ją, zaś ona przechadza się po korytarzach myśląc o imponującej wielkości budynku. Jest niezadowolona z pobytu w nim. Zauważa Chiny, z komentarzem „Chłopak z Pandą” (nosi on przewieszoną przez plecak pandę, którą Seszele uznaje za niezwykle interesujące zwierzę). Seszele decyduje się zapytać Chiny o lekcje, niepewna dokąd powinna pójść. Gdy wspomina o zostaniu nowym terytorium Anglii, Chiny okazuje współczucie i informuję ją, że sam był kiedyś dręczony przez Anglię, który bywa bardzo brutalny - zrujnował mu dom i zmusił do łykania dziwnych substancji.

Chiny objaśnia, że wysokie stanowisko Anglii w Radzie Uczniowskiej sprawia, iż nikt nie jest w stanie mu się przeciwstawić. Wspomina także o swojej bezskutecznej próbie sprzeciwu wobec niego. Pociesza jednak Seszele, że może w przyszłości uda im się coś na to poradzić. Seszele uważa, że włócznia byłaby bardzo przydatna przeciwko Anglii i zastanawia się czy mewy wraz z tuńczykami również okazałyby się pomocne.

Chiny przedstawia się jako uczeń klasy azjatyckiej i informuje ją, że jest sławny, toteż musiała już o nim słyszeć. Tak się jednak nie stało. Seszele nadal waha się, dokąd powinna się udać, jednak Chiny prowadzi ją do klasy afrykańskiej. Zaraz po tym Seszele pyta czy może pogłaskać jego pandę.

Część 3

Seszele przedstawia się reszcie afrykańskiej klasy. Z początku ma wrażenie, że łatwo się zaaklimatyzuje, ponieważ wszyscy wydają się przyjaźnie nastawieni. Ku jej zdziwieniu, pierwsze pięcioro uczniów przedstawia się jako terytoria Anglii. Przypomina sobie jego słowa o zasadach i traci dobry humor.

Nauczyciel pyta ją, czy dobrze się czuje (jako że nad jej głową unosi się „chmurka”) jednak Seszele zapewnia, że wszystko z nią w porządku. Następnie przedstawiają się kolejni uczniowie. Ostatnim z nich jest Etiopia (niewidoczny) który nieśmiało przyznaje się do bycia terytorium Italii. Seszele zastanawia się, czy Etiopia sobie z niej żartuje i stwierdza, iż nie rozumie poczucia humoru klasowych kolegów.

Pozostali uczniowie pytają Seszele o jej narodowe symbole oraz flagę, podczas gdy jeden z nich objaśnia znaczenie swoich. Seszele waha się; nie ma ochoty na ich prezentację. Niepewnie szkicuje swój herb na tablicy, wyjaśniając, że przedstawia on tuńczyka i rybę-miecz.

Część 4

Po zakończeniu lekcji Seszele jest zawstydzona, ponieważ cała klasa ją wyśmiała. Jedna z nacji śmiała się tak mocno, że musiała zostać wyniesiona na noszach przez pielęgniarki.

Idąc w zamyśleniu zderza się z Włochami, który przewraca się. Trzymając w ręce naleśnika uśmiecha do niej i oświadcza, że nic mu się nie stało. Seszele panikuje, gdyż przez nią Italia ma krach na giełdzie. Włochy daje się ponieść emocjom oraz bólowi głowy i mdleje, mówiąc, że widzi swego dziadka. W żartobliwej scenie, zatytułowanej „Idź Do Nieba”, jego dusza opuszcza ciało by dołączyć do dwojga aniołów, którymi są Łotwa i Estonia.

Seszele wzbudza zamieszanie, przerażona widokiem nieprzytomnego Włochy, dopóki nie pojawia się Japonia. Każe jej się odsunąć i próbuje otrzeźwić Włochy, jednak bez skutku, co pieczętuje stwierdzeniem, że Włochy „udał się do Starożytnego Rzymu”. Pociesza jednak Seszele, że nie będzie tam długo. Japonia krzyczy na Włochy, wymagając wyjaśnienia, dlaczego ten śpi na korytarzu. Włochy porusza się lekko, kiedy Japonia żąda, by zaczął sypiać w ubraniu i przestał śpiewać przez sen. Włochy odzyskuje przytomność, przepraszając i błagając go żeby skończył. Zaraz potem dziwi się, nie mogąc nigdzie dojrzeć Niemiec, jednak Japonia zapewnia go, że tylko się przesłyszał.

Seszele przeprasza Włochy za przewrócenie go, chociaż Japonia wspomina, że Włochy wpada na ludzi kilka razy dziennie. Włochy protestuje, upiera się, że jest „mocarzem”. Seszele przypomina sobie Etiopię, nazywającego siebie terytorium Włoch.

Włochy wybucha radością, gdy Seszele informuje go, że jest nową uczennicą. Następnie pyta ją, czy zdecydowała się dołączyć do jakiegoś szkolnego kółka, proponując by dołączyła do „P.M.” (Przegląd Mangi). Seszele nie rozumie znaczenia słowa „manga”, czym wzbudza wzburzenie Japonii. Włochy zauważa, że Japonia wygląda jakby czuł się odrzucony i decyduje, że najpewniej przechodzi on przez „jigyaku” (masochizm, samookaleczenie).

Seszele przeprasza raz jeszcze, podczas gdy Włochy wraz z Japonią wciąż polecają wspomniane kółko. Przedstawiają się jako uczniowie klas azjatyckiej i europejskiej i dodają, że są obecnie sojusznikami „jak na razie”. Włochy zastanawia się, co Japonia ma przez to na myśli. Ku zdziwieniu chłopców, Seszele przedstawia się jako terytorium Anglii. Włochy przestrzega ją przed okropnym jedzeniem, zaś Japonia karci go za niestosowność słów.

Seszele obiecuje dołączyć do ich kółka, jeśli wystarczy jej czasu po zajęciach, po czym trójka się rozdziela. Seszele zauważa w myślach, że ta szkoła jest pełna dziwacznych osobników, nie zdając sobie sprawy, że sama się do nich zalicza.

Część 5

Seszele wpada na Anglię w bibliotece. Anglia informuje ją, że się spóźniła. Kiedy Seszele wdaje się z nim w dyskusję, Anglia zauważa ze zdziwieniem wtrącenia francuskich wyrażeń (jak „oui” czy „quoi?”) w mowie dziewczyny. Pojawia się Francja i tytułuje Anglię „Zboczonym Jasiem”. Zaczynają się kłócić. Francja okazuje się być zastępcą przewodniczącego Rady Uczniowskiej. Francja zauważa Seszele i informuje Anglię, że to jego oblubienica, toteż powinien on zostawić ją w spokoju. Anglia przezywa go „staruszkiem”, wytykając mu użycie staromodnego określenia.

Francja przeprasza Seszele za nie udzielenie ostrzeżenia przed Anglią, co sprawia, że Anglia zaczyna się zastanawiać, skąd tych dwoje się zna. Seszele wyjaśnia, że to właśnie Francja zaprosił ją do liceum, a także wychowywał ją od wczesnego dzieciństwa, ucząc swego języka i kultury. Wspomina, że gdy podarował jej krótką spódniczkę była przekonana, że jego celem było zobaczenie kawałka jej ciała, jednak zachował się on wtedy jak dżentelmen. Mówi również, że Francja jest przemiłą osobą, póki robi się to, co on każe, jednak w przypadku nieposłuszeństwa potrafi być „straszny”. W myślach dodaje, że wygląda on na nieco zbyt dojrzałego, by być uczniem liceum.

Anglia złości się na Francję za zajęcie Seszeli, podczas gdy ten komplementuje jej mundurek. Seszele szybko orientuje się, się Francja stoi odrobinę ZBYT blisko na co ten wyjaśnia, że jest to odpowiedni dystans dla okazania miłości „we francuskim stylu”. Ku jej przerażeniu, Francja zaczyna ją rozbierać (dziewczyna myśli z paniką, że ten dotyka jej rezerwatu przyrody, Vallée de Mai, co spowoduje wzrost jej kursu wymiany). Anglia zauważa, że Francja wydaje się ją molestować, jednak ten protestuje, nazywając swoje czyny formą miłosnej ekspresji i dodając, że Anglia sam powinien znaleźć kogoś z dużą rezerwą miłości.

Seszele uderza Francję, każąc mu „iść się rozwiązać”, zaraz jednak przeprasza i błaga go, żeby jej nie atakował. Francja również przeprasza i stwierdza, że ponieważ dobrze się bawił, jest teraz między nimi remis. Demonstracyjna wersja gry kończy się wizerunkiem Anglii, skonsternowanym całym zajściem.

Omake

W krótkiej scenie po napisach, Hiszpania wraz z Włochami opowiadają widzom o grze. Hiszpania zastanawia się, czemu jego flaga i imię nie pojawiają się nad nim, jednak Włochy uważa, że jest to winą zbyt skomplikowanego wzoru na jego fladze, dodając że nie jest to bynajmniej okrutne, jako że Niemcy nie pojawił się w ogóle.

Włochy wyjaśnia, że gra powstała dla uczczenia 6 milionowej wizyty na stronie Kitayume, ale zanim została ukończona, liczba gości wzrosła do 7 milionów i dochodziła do 8 w czasie powstawanie omake. Włochy zastanawia się czy wszystko będzie w porządku z Himaruyą, gdyż autorzy „mają swoje problemy”.

Hiszpania mówi Włochom, żeby nie narzekał i jeśli zostawią autora w spokoju, bardziej się postara. Dziękuje graczom za wypróbowanie wersji demonstracyjnej gry, po czym Włochy wygłasza nadzieję, że jeszcze się spotkają.

Tymczasem Ameryka zastanawia się, kiedy nadejdzie kolej na jego kwestię. Japonia informuje go, że jego roli nie było w planach. Ameryka stwierdza, że nie może on mówić poważnie.

Postacie

Seszele
Włochy
Niemcy (wymieniony w scenariuszu)
Japonia
Ameryka (omake, ukazany również w concept art)
Anglia
Francja
Chiny
Rosja (wymieniony w scenariuszu)
Litwa (ukazany w concept art i scenariuszu)
Łotwa (scena „Idź Do Nieba”)
Estonia (scena „Idź Do Nieba”)
Polska (ukazany w concept art)
Prusy (concept art)
Korea Południowa (concept art)
Hiszpania (omake oraz concept art)
Szwajcaria (concept art)
Austria (w scenariuszu)
Węgry (w scenariuszu i concept art)
Białoruś (concept art)
Ukraina (concept art)
Tajwan (concept art)

Klasa Afrykańska

W wersji demonstracyjnej pięć postaci pojawia się w formie głowy w stylu chibi z unoszącymi się dymkami wypowiedzi. Nie jest do końca pewne czy miały one grać większą rolę w pełnej wersji gry, chociaż istnieje concept art paru z nich. Wszystkie dziesięć krajów nazwanych jest na cześć państw afrykańskich i przedstawiają się jako terytoria należące do tych, którzy je niegdyś podbili.

Kenia (przedstawiona jako głowa chibi): przedstawia się jako terytorium Wielkiej Brytanii. Jej ulubioną potrawą jest nyama choma.
Ugia (głowa chibi): terytorium Wielkiej Brytanii. Imię pochodzi od byłego królestwa Bugii.
Zimbabwe (głowa chibi): terytorium Wielkiej Brytanii.
Botswana (głowa chibi): terytorium Wielkiej Brytanii. Lubi pleść kosze i tworzyć koraliki, wierzy, że potrafi ugotować seswaa jak nikt inny.
Ghana (głowa chibi): terytorium Wielkiej Brytanii.
Kabinda: terytorium Portugalii.
Gwinea Bissau: terytorium Portugalii.
Kongo: terytorium Belgii.
Sahara: terytorium Hiszpanii.
Etiopia: terytorium Włoch.

W mandze

Chociaż sama gra nadal nie jest ukończona, świat Gakuen pojawia się w drugim tomie mangi Axis Powers Hetalia.

W „Świętach Akademii Hetalia” nastoletnie wersje państw osi wędrują po klasach z pytaniem, jak uczniowie zamierzają świętować Boże Narodzenie. Pojawiają się również alianci, a także Szwajcaria i Finlandia.

W anime

Gakuen Hetalia pojawia się w odcinku 31: Święta Akademii Hetalia, będącym adaptacją mangowej historyjki.


Źródło: Hetalia Archives
Tłumaczenie: Miru Korekta: shiNeko